SHUTTLECOCK

Shuttlecock kicking, Ti Jian Zi, is another traditional popular folk game. Some records date its origin as far back as the Han Dynasty (206BC-220AD). This game prevailed during the Tang Dynasty (618-907), when shops specializing in shuttlecocks business appeared. In the Ming Dynasty (1368-1644), formal competition of shuttlecock kicking was held. In the Qing Dynasty (1644-1911), shuttlecock kicking reached its climax in terms of both making technics and the kicking skills.

To make a shuttlecock, a piece of cloth wrapped around a coin is needed, and then a punch of feather is inserted through the coin hole, which retards the rising and descending of the shuttlecock.

There are endless variations in terms of styles and methods of kicking—just as long as the shuttlecock remains in the air. With one leg fixed on the ground, the shuttlecock is kicked by the inner ankle of the other. Some other styles include kicking the shuttlecock back and forth between two people. Those who advance to a high level of mastery can perform some truly impressive feats. The challenge of the increasingly difficult levels of shuttlecock kicking has made it a popular and timeless game among the Chinese children. This game helps people strengthen their legs and enhance their concentration.

Shuttlecock kicking is not only of great fun, but also provides vigorous physical exercise. Besides, it’s convenient to play, for only a very small area is needed to kick the shuttlecock, and it can be practiced just about anywhere and anytime.

In the 1930s, the sport of shuttlecock kicking was in decline for a time. After the establishment of new China, it regained vitality and the first formal National Shuttlecock Kicking Competition was held in Guangzhou City in 1956. Since the establishment of the China Shuttlecock Kicking Association in 1987, the national shuttlecock kicking tournament has been held annually. Shuttlecock kicking has gained great favor both at home and abroad.

Ιστορία της Ποδοπτέρισης

Το Σατλκόκ (Shuttlecock) ή Ποδόσφαιρο Φτερού, για πολλούς Ασιάτες, είναι οι μνήμες της παιδικής τους ηλικίας, μνήμες από ομάδες παιδιών ανεξαρτήτου φύλου να κυνηγούν να κλωτσούν και να παίζουν με μια μπάλα φτερών. Συχνά θεωρείται ως παραδοσιακό λαϊκό παιχνίδι για τον ελεύθερο χρόνο, όμως το Ποδόσφαιρο Φτερού είναι στην πραγματικότητα ένα πλήρες, άθλημα, με κανόνες φτιαγμένους ειδικά και μόνο για αυτό.

Η Ποδοπτέριση (Ποδόσφαιρο Φτερού) και η Ιστορία της

Οι Κινέζοι γνωρίζουν το Τι Τζιαν Τζι (Ti Jian Zi) τη λεγόμενη Ποδοπτέριση, εδώ και 1000 τουλάχιστον χρόνια. Αρχική, αναφορά για το άθλημα αυτό γίνεται τον 5ο πΧ. Αιώνα. Αναπτύχθηκε από το Τζου Τσου (Tsu Chu), ένα παιχνίδι παρόμοιο με το γνωστό μας ποδόσφαιρο.

Η Ποδοπτέριση είναι εκπληκτικός τρόπος εκπαίδευσης για την ανάπτυξη γρήγορων αντανακλαστικών, ευκινησίας και συγκέντρωσης. Για το λόγο αυτό στην Κίνα χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες, στην εκπαίδευση των στρατιωτών και των σωμάτων ασφαλείας αλλά και στη βασική εκπαίδευση.

Η Ποδοπτέριση, βάση αρχαιολογικών ανακαλύψεων στις σπηλιές του Ντουνγκ Χουανγκ, εξελίχτηκε από μια αρχαία στρατιωτική άσκηση. Πολλοί διάσημοι στρατηγοί στην κινεζική ιστορία χρησιμοποίησαν αυτό το παιχνίδι για να χαλαρώσουν και να εκπαιδεύσουν τα στρατεύματά τους.

Οι αγώνες Ποδοπτέρισης ήταν δημοφιλείς στα χρόνια των δυναστειών Χαν και Σουνγκ ( 207-906 ). Μετά από τη Δυναστεία Σουνγκ ( 960-1278 μΧ.) το παιχνίδι ονομάστηκε Τσιέν Τσου ( Chien-Tsu ) ή Τζιαν Τσιου (Jianqiu) από τη λέξη "βέλος" που ηχεί ακριβώς όπως η λέξη Φτερόμπαλα .

Ο πρώτος διαγωνισμός

Ο πρώτος διαγωνισμός Ποδοπτέρισης στην Κίνα έγινε στα μέσα του 1933, κι είναι επίσημο εθνικό άθλημα από το 1984. Μια ομάδα ενθουσιωδών οπαδών της Ποδοπτέρισης ίδρυσε στο Χονγκ Κονγκ, την ερασιτεχνική ένωση Ποδοπτέρισης το 1980, που αναδομήθηκε αργότερα και μετονομάστηκε ως Ένωση Ποδοπτέρισης Χονγκ Κονγκ ( Hong Kong Association of Shuttlecock (HKSA) το 1994.

Η Ποδοπτέριση ήρθε αρχικά στην Ευρώπη πριν από τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όταν ένας αθλητής από την επαρχία Τζιανγκσού έκανε επίδειξη στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου 1936. Η επίδειξη εντυπωσίασε όλο τον κόσμο έτσι που η Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες άρχισαν να διδάσκονται αυτό το άθλημα.

Τα πρωταθλήματα παγκόσμιου Ποδοσφαίρου Φτερού γίνονται ετησίως μετά τη δημιουργία της Διεθνούς ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Φτερού - (ISF) το 1999. Πριν από αυτό, οι χώρες ανελάμβαναν εκ περιτροπής εθελοντικά την οργάνωση των πρωταθλημάτων. Το Χονγκ Κονγκ φιλοξένησε το διεθνές πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Φτερού το 1995.

Το άθλημα λαμβάνει την ευρύτερη αναγνώριση, δεδομένου ότι έχει συμπεριληφθεί ως κανονικό άθλημα στην Ασιατική Ολυμπιάδα του 2003. Τα μέλη της ISF περιλαμβάνουν την Κίνα, την Ταϊβάν, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ουγγαρία, το Λάος το Βιετνάμ την Ελλάδα, τη Γαλλία τη Ρουμανία, τη Σερβία κά. Μεταξύ τους, η Κίνα και το Βιετνάμ οδηγούν τις ομάδες στη Διεθνή κατάταξη ενώ η Ουγγαρία θεωρείται καλύτερη μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.